Bedrijf
VR

Leertextuurverwerkingstechnologie

Omdat zeldzame, natuurlijke leersoorten erg duur zijn, gebruikt de tassenindustrie doorgaans basisleer zoals rund- en schapenleer voor textuurontwerp en -bewerking om de visuele aantrekkingskracht van het leer te vergroten. Kunstleer maakt ook gebruik van diverse bewerkingstechnieken om de textuur en eigenschappen van natuurlijk leer zo goed mogelijk na te bootsen, wat resulteert in een grote verscheidenheid aan leertexturen.

Bij het trimmen wordt een deel van de nerfstructuur van het leer verwijderd om "glad leer" te creëren, dat zich kenmerkt door een vlak en glad oppervlak zonder poriën en huidlijnen. Na het slijpen en bewerken wordt een laag gekleurde hars aangebracht om de oppervlaktestructuur van het leer te bedekken, waarna een watergedragen, lichtdoorlatende hars wordt aangebracht. Dit resulteert in leer van hogere kwaliteit.

De afwerkingstechnieken zijn vergelijkbaar met die voor gecorrigeerd nerfleder, maar de bewerkingstechnieken op het leeroppervlak zijn talrijk om een ​​verscheidenheid aan populaire textuureffecten te creëren.

 

Gangbare afwerkingsprocessen omvatten het tweekleurig afwerken van halfafgewerkt leer na een tussenlaag door middel van processen zoals spoelen.

 

Het proces waarbij een grondlaag wordt aangebracht en vervolgens mechanisch scheuren worden verwijderd alvorens ze te repareren, houdt in dat er een gebarsten oppervlak wordt gecreëerd.

Door metaalpoeder aan de effectlaag toe te voegen, ontstaat een glinsterend, metallic effect.

Het proces waarbij een laklaag wordt aangebracht op materialen zoals echt leer of kunstleer. Kenmerken zijn onder andere een glanzende, natuurlijke afwerking, water- en vochtbestendigheid, weerstand tegen vervorming en minimale kleurafgifte.

Bij reliëfdruk worden metalen reliëfplaten (van aluminium of koper) met een patroon in een speciale reliëfdrukmachine geplaatst. Vervolgens worden afzonderlijke vellen natuurlijk of kunstleer in de machine gevoerd, waarna het leeroppervlak wordt verwarmd en geperst om verschillende texturen te creëren die natuurlijk leer nabootsen.

Bij deze techniek worden doorgaans gewone leersoorten zoals rundleer gebruikt om kostbare leersoorten zoals krokodillen-, struisvogel- en pythonleer te imiteren, of om beschadigd leer te repareren. Enerzijds verhoogt het de benutting van leer; anderzijds vermindert het de slachting van zeldzame dieren en voldoet het tegelijkertijd aan de modevraag.

Secundaire vormgeving van leerstoffen verwijst naar de creatieve verwerking ervan met behulp van bestaande technieken om rijke visuele en tactiele texturen op het oppervlak te creëren.

Borduren is een traditioneel ambacht waarbij verschillende steken worden gebruikt om variaties in stippen, lijnen en vlakken op leer te creëren. Dit geeft het bewerkte leer een verfijnd en delicaat decoratief effect en een sterk gevoel van nationale culturele kunst.

Borduurwerk omvat gekleurd borduurwerk, flockborduurwerk, kralenborduurwerk en appliquéborduurwerk. Gekleurd borduurwerk verwijst naar het gebruik van verschillende gekleurde borduurgarens als penselen om patronen op leer te creëren door meerdere gekleurde borduurgarens te overlappen, naast elkaar te plaatsen en in elkaar te vlechten. Gekleurd leerborduurwerk kenmerkt zich door een glad borduuroppervlak, rijke steken, fijne lijnen en heldere kleuren.

 

De meest voorkomende methoden voor het bedrukken van leer zijn zeefdruk, transferdruk en vlakbeddruk. Bij zeefdruk op leer wordt de gewenste print op een zeef aangebracht. Het leer wordt vervolgens op een druktafel bevestigd en de te printen kleuren of chemicaliën worden via de zeef op het leeroppervlak overgebracht om het gewenste kleureffect te bereiken.

Graveren is een proces waarbij een laser met hoge intensiteit, afkomstig van een laserapparaat en waarvan de baan wordt gecontroleerd door een geavanceerde galvanometer, wordt gebruikt om in verschillende leersoorten te snijden en gaten te ponsen, waardoor verfijnde patronen met precieze lijnen en rijke details ontstaan.

"Paneling" (of "piecing") is een ontwerptechniek waarbij verschillende stukken leer – al dan niet van verschillende kleuren of materiaalsoorten – aan elkaar worden genaaid om een ​​samenhangend geheel te vormen. Deze methode, die zich laat leiden door principes van kleurcoördinatie of de eisen van patroon en vorm, creëert een kenmerkende esthetiek door het contrast in texturen.

Stiksels omvatten het vormen van draadpatronen op leer; deze kunnen worden onderverdeeld in typen zoals locksteek, kettingsteek, decoratieve steek, overlocksteek en imitatiehandsteek. Veelvoorkomende stijlpatronen zijn onder andere stippen, visgraat, zigzag, X-vorm, olijfvorm en raster (netwerk).

Belangrijke technieken voor het creëren van visuele plooieffecten op leer zijn het verzamelen, instoppen en rangschikken van plooien; deze methoden veranderen voornamelijk de oorspronkelijke oppervlaktevorm van het materiaal, waardoor het gevoel van diepte en de tactiele kwaliteit worden versterkt.

Weven is een traditionele ambachtelijke techniek waarbij stroken materiaal in elkaar worden gevlochten of vergrendeld; het wordt veel toegepast op lederwaren. Dit proces creëert kenmerkende oppervlaktestructuren en maakt de vorming van unieke, opvallende patronen mogelijk.

Kleine bloemenplaten (gemaakt van aluminium en koper) worden vaak gebruikt om verschillende patronen te ontwerpen en te produceren. Nadat de bagageontwerpers vulling hebben aangebracht om het leer te verdikken, gebruiken ze vervolgens patroonplaten om merkpatronen en logo's met een sterk driedimensionaal effect in reliëf aan te brengen, of om kleurpatronen in reliëf aan te brengen op speciale drukverchromingsmaterialen.

 

"Decoratie" verwijst naar het proces waarbij extra decoratieve elementen – bijvoorbeeld door middel van hitteverlijming, lijmen of het aanbrengen van steentjes – op het oppervlak van bagage of tassen worden aangebracht om specifieke patronen te creëren. "Straight-fix strass steentjes" (of "strass transfers") houdt in dat verschillende strass steentjes worden gerangschikt in ontwerpen die aan specifieke esthetische eisen voldoen.

Het decoratieve proces omvat twee technieken: handmatig schilderen/verven en pyrografie. Bij handmatig schilderen en verven worden patronen rechtstreeks op het leer aangebracht met pigmenten die niet in water oplosbaar zijn, maar wel goed aan het materiaal hechten.

Bij het ontwerpen van handtassen worden vaak verschillende ambachtelijke technieken gecombineerd om complexere visuele effecten te creëren. Dit verhoogt echter onvermijdelijk de materiaal- en arbeidskosten; daarom worden dergelijke gecombineerde technieken voornamelijk toegepast in luxe producten.

Achter het unieke en verfijnde uiterlijk van bepaalde tassen schuilt een combinatie van onderscheidend design en superieur vakmanschap. Van ontwerp, prototyping, productie en verkoop tot de opbouw van een merk: elke stap vormt een integraal onderdeel van een cyclus; elke fase vereist uitmuntendheid en een geest van echt vakmanschap.


Basis informatie
  • Opgericht in het jaar
    --
  • Soort bedrijf
    --
  • Land / regio
    --
  • Hoofdindustrie
    --
  • hoofd producten
    --
  • Enterprise Juridische persoon
    --
  • Totaal werknemers
    --
  • Jaarlijkse uitvoerwaarde
    --
  • Exportmarkt
    --
  • Medewerkte klanten
    --

Stuur uw aanvraag

Hechting:
    Kies een andere taal
    ╳
    English
    svenska
    Nederlands
    Ελληνικά
    dansk
    русский
    Português
    한국어
    日本語
    italiano
    français
    Español
    Deutsch
    Huidige taal:Nederlands